Ze was meteen duidelijk

Ze was meteen duidelijk. Een yonimassage wilde ze. Om meer te leren voelen. En seks misschien ooit weer leuk te gaan vinden.

Mijn vragen over haar relatie met haar yoni irriteerden haar. Ze wilde aan de slag. Dit varkentje moest gewassen worden. En vlot graag.

Ik sprak mijn twijfel uit. Als ze daar zelf nooit kwam, niet met haar adem, niet met haar aandacht en niet met liefdevolle aanraking, wat had ik daar dan te zoeken?

Ze hield voet bij stuk. Ze was van ver gekomen en ze wilde het per se. Nu.

Ik startte bij haar rug. Die was stram en stijf, als van zich te lang schrap te hebben gezet. Haar billen koud, haar benen gespannen. Adem was er nauwelijks in haar borst, niet in haar buik.

Meer en meer bekroop mij het gevoel dader te zijn. De zoveelste die haar aan zou raken in haar meest intieme deel, terwijl zij daar niet present was. Ik zou aansluiten in een rij mannen die haar lichaam hadden gepenetreerd, maar haar hart niet hadden kunnen bereiken.

Ik stopte en vertelde haar dat ik het niet ging doen. Dat ik niet bij wilde dragen aan deze heiligschennis. Haar tempel mocht eerst door haar zelf ingewijd worden. En pas dan, en alleen als haar heiligdom erom vroeg, door een ander en eventueel door mij.

Ze was teleurgesteld. En ze voelde dat het waar was. Ik legde haar uit hoe ze kon leren om zichzelf te beminnen en te bewonen. In een zachte en nadenkende stemming verliet ze het pand.

Ik was stil. Blij dat ik trouw was gebleven aan mijn waarheid. En tegelijkertijd bedroefd dat wij zo gemakkelijk de ander binnenlaten als we zelf nog niet thuis zijn.

Wat een indringende reminder was dit. Om steeds weer, elke dag opnieuw, de afdaling te maken en voet op eigen bodem te zetten. En pas dan het contact met de ander aan te gaan. Om zo tot werkelijke verbinding te komen. Belichaamd en diep doorvoeld.

***

www.bewustopweg.nl/sessies-en-workshops